مسیر جنگ دلار

نشستی در نیویورک که آمریکا را تغییر داد
بنابراین، چه چیزی منجر به سقوط دلار پس از سال ۱۹۸۵ شد؟

پلازا آکورد اجلاسی در نیویورک بود که مهم ترین رؤسای بانک مرکزی و مقامات دولتی آن زمان حضورداشتند. ایالات متحده، فرانسه، آلمان، ژاپن، بریتانیا. در این اجلاس، مقامات توانایی انجام مداخله هماهنگ بانک مرکزی را به تصویب رساندند و توافق کردند که دلار را ۱۰ تا ۱۲ درصد طی ۶ هفته آینده کاهش دهند

چرا ایالات متحده به کاهش ارزش پول خود رای مثبت می دهد؟

مقامات بر این باور بودند که دلار گران آمریکا منجر به رقابت کمتر صنایع آمریکایی می شود و می تواند باعث بیکاری گسترده شود

…چالش اصلی و اساسی در ایالات متحده یک موضوع ساده ؛ جابجایی سرمایه بود
در آن زمان، جهان تقریباً به اندازه امروز به هم متصل نبود. جهانی شدن هنوز چیزی در اوایل دهه ۱۹۸۰نبود. امروزه، سرمایه می تواند از مناطق با پتانسیل بازده کم به مناطقی که بازده بالقوه بالاتر سرمایه را به راحتی ارائه می کنند، حرکت کند

جابجایی سرمایه نقش مهمی ایفا می کند و دلیلی کلیدی است که چرا معتقدم ایالات متحده (و دلار آمریکا) آنطور که دیگران ممکن است پیشنهاد کنند برای یک سقوط عظیم آماده نشده اند. مهم نیست که چگونه درخت را تکان دهید – واقعاً دشوار است که دنیایی را ببینید که دلار آمریکا وضعیت ذخیره جهانی خود را حفظ نکند

و در برابر گروه همتایان خود قوی بماند

باید یادمان باشد…

همان آهنگ و رقص قدیمی…
پس از دوره تورم ولکر، محرک ریگان و توافق پلازا، کالاها با شکست مطلق مواجه شدند. شاخص کالاها که توسط بلومبرگ اندازه گیری می شود از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۶ بیش از ۵۰ درصد کاهش یافت، اما در دهه آینده تقریباً ۱۰۰ درصد افزایش یافت

با این حال، این یک سواری متلاطم بود، پر از ماه‌های بسیار با کمترین بازده و چند ماه بازگشت پراکنده

همانطور که می بینید، بازار کالا واقعاً دوباره «روند» را شروع نکردند تا پس از سقوط حباب فناوری در سال ۲۰۰۰