چرا یک تجارت بزرگ دیگر نیاز به نیروی کار بزرگ ندارد

زمان مطالعه:۳ دقیقه I نویسنده: محمد شمس

استفاده از اقتصاد کار انفرادی کردن یا فری لنس برای ایجاد کسب وکار خود

برای سالهای زیادی ، ما جدول جریان نقدی را در جعبه ابزار ثروت تبلیغ کرده ایم

ربع جریان نقدی به چهار نوع از افراد تقسیم می شود

یک – کارمندان

دو- خویش فرمایان و یا متخصصین

سه – صاحبین کسب و کارهای بزرگ

چهار – سرمایه گذاران

در سمت چپ جدول کارمندان و خویش فرمایان آنها بیشترین مالیات را پرداخت می کنند و وقت خود را با پول معامله می کنند. در سمت راست جدول صاحبین کسب و کارها و سرمایه گذاران قرار دارد. آنها کمترین مالیات را پرداخت می کنند و دارایی هایی را ایجاد می کنند که حتی در هنگام خواب برای آنها جریان نقدی ایجاد می کند

ربع صاحبین کسب وکارها جایی است که مردم برای ایجاد مشاغل بزرگ به آنجا می روند. سالها برای ایجاد یک تجارت بزرگ ، شما نیاز به ایجاد یک نیروی کار بزرگ نیز داشتید. غیرمعمول نبود که مشاغل میلیونی ، صدها نفر برای آنها کار کنند

دلیل این امر این است که یک تجارت بزرگ موفق ، یک تجارت مقیاس پذیر است که در آن سیستم ها و فرایندها انجام می شود و حتی برای مالک درآمد کسب می کند حتی زمانی که مالک کار نمی کند

تفاوت بین خویش فرما وصاحب کسب وکاربزرگ چیست؟

بسیاری از افراد در ابتدا تفاوت بین یک خویش فرما و یک صاحب کسب و کار بزرگ را اشتباه می گیرند.تفاوت بین خویش فرما و صاحب تجارت یزرگ در این است که شما برای کسب وکارتان کارمی کنید ، اما صاحبین کسب وکار بزرگ ، کسب و کار برایشان کار میکند. کارمندان شما سیستم های شما را دنبال می کنند و می دانند بدون اینکه شما به آنها بگویید چه باید بکنند

امروزه ، برای ساختن یک تجارت بزرگ و سودآور ، دیگر به نیروی کار زیاد – یا حتی به هیچ وجه نیروی کار نیاز نیست. کارمندان گرچه هنوز با ارزش هستند اما تنها گزینه نیستند

با تشکر از فناوری ، اکثر سیستم ها و فرآیندهای کسب و کار با استفاده از سیستم های رایانه و نرم افزار خودکار می شوند و به شما امکان می دهند تجارت شما بدون شما انجام شود. مقاله من را در مورد ابزارهای فناوری را که می تواند به شما کمک کند یک شرکت انحصاری قدرتمند شوید ، را در اینجا ببینید

قدرت پیمانکار

اما فناوری تنها ابزار کمربند شما نیست. بسیاری از مشاغل موفق اکنون از قدرت اقتصاد پیمانکاری استفاده می کنند. همانطور که آی ان سی گزارش می دهد

نزدیک به ۹۰ درصد [از مشاغل کوچک] اظهار داشتند که نسبت به چشم انداز شرکت های خود در سه ماهه اول سال ۲۰۱۶ خوش بین هستند. هفتاد درصد گفتند که سود خواهند برد و تنها شش درصد گفتند که ضرر خواهند داشت. همه اینها علی رغم این واقعیت است که اقتصاد در عین رشد ، با سرعت ناچیز حدود ۲.۵ درصد در حال گسترش است. (آخرین گزارش شغلی وزارت کار، همچنین نشان می دهد که کاهش شدید استخدام در ماه سپتامبر ، با بازبینی در ماه های گذشته ، کمتر است)

اما این نظرسنجی ها نتوانستند یک تغییر نه چندان ظریف را که در حین استخدام از زمان آخرین رکود اقتصادی اتفاق افتاده ، در نظر بگیرند. همانطور که شاهد اوبر و تسک رابیت و اینستاکارت هستیم ، شرکت ها دیگر نیازی به داشتن کارمند تمام وقت ندارند. آنها می توانند به عرضه به ظاهر بی پایان کارگران قراردادی اعتماد کنند ، که حدود ۳ میلیون نفر در ایالات متحده وجود دارد

نویسنده مقاله ، جرمی کویتنر ، داستان جاکوب وود ، یک خرده فروش آنلاین را که از طریق فروشگاه خود ، وودیز ، پیراهن ها را به مردان می فروشد ، به اشتراک می گذارد. طبق گفته کویتنر ، وودیز برای ادامه این تجارت که صدها هزار دلار درآمد دارد ، صرفاً به پیمانکاران متکی است

از طرف دیگر ، وود یک شرکت جهانی را کاملاً مبتنی بر کارگران قراردادی اداره می کند. این شرکت به پنج طراح و توسعه دهنده وب در اروپای شرقی ، یک مرکز تولید در تایلند که هر سفارش را ایجاد می کند و یک شرکت تدارکاتی که پیراهن ها را حمل می کند ، اعتماد می کند. پیمانکاران توسعه دهنده ساعتی نزدیک به ۷۰ دلار دریافت می کنند

مزیت آن مشخص است. وودز با استفاده از کار پیمانکاری ، هزینه های قابل توجهی مانند بیمه درمانی و مالیات حقوق و دستمزد را صرفه جویی می کند ، بدون ذکر فضای اداری ، و می تواند این پول را به تجارت خود سرمایه گذاری کند